Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Ήταν ένα ευαίσθητο αγρίμι....



..........οι σπουδαίες ιδιότητες που περιφέρουμε σαν λάβαρα
για να τις δουν οι άλλοι
δεν είναι παρά φτηνές διακοσμήσεις
που κρύβουν τις μέσα μας ρωγμές.......
ήμουνα εγώ η δυνατή γιατί
ήμουνα παιδί και ακόμα ,
δεν ξέρω σε ποιόν χρωστάω ,
γνώρισα πως στις μάχες για να΄ σαι νικητής ,
έμαθα που λες το μίσος να το μετατρέπω ,
σε αστραπιαίο αιφνιδιασμό,
σε αγάπη για οποιονδήποτε εννοούνε οι άνθρωποι εχθρό.
Έμαθα το σ ε β α σ μ ό.......
ένα σπουργίτι τώρα ! τώρα!
μου κάνει κωλοτούμπες και κούνια στο κλαδί ,
κάνει πως μου χτυπάει τυχαία τη μύτη στο τζάμι.
Πρόσω ! μου παραγγέλνει . Ολοταχώς !
Οι Ιθάκες μας υπάρχουν......
Με λένε..... το όνομά μου βγαίνει
από το μεγαλύτερο κινδυνευτή της πατρίδας μου,
με λένε Οδύσσεια........
.......και όστρακα από τις θάλασσες του Καββαδία......

υγ. Κατερίνα Γώγου (1940-1993)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου