28 Σεπτεμβριου του ! ! ! ! αιώνα.

αυτή η υπέροχη φωτογραφία

ενός νεογέννητου κοριτσιού,

πριν 17 μήνες ,

είναι από τον φωτογράφο

παππού της , που κάθε άλλο

παρά amateur είναι ,

και την βρήκα στο μπλοκ του .

http://bilsot1.blogspot.com/

Μετά από πολύ ψάξιμο, βρήκα

αυτή τη φωτογραφία,

που όταν τη βλέπω

με κάνει να αισθάνομαι

χαρά και συγκίνηση ,

και χαίρομαι πιο πολύ

τώρα που ξέρω πως είναι

κοριτσιού τα νεογέννητα

ποδαράκια.

Αγαπητέ Βασίλη

Σε Ευχαριστώ πολύ !!!!

28 Σεπτεμβρίου περπάτησα στο δρόμο σου...

ΕΙΚΟΣΙ ΟΚΤΩ.....

...Ο Σεπτέμβρης είναι

το κελάρι του χρόνου,

για όλες τις σοδειές,

για όλους τους καρπούς

της γης...

..ΠΕΡΠΑΤΗΣΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΟΥ !!!

...ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ.....

Απορία...

διάβασα ......

τελικά τι ακριβώς είναι ανεκτό στη σημερινή Ελλάδα;

Επιτρέπεται η αναπνοή ,

ο περίπατος,

ή μόνο η παρακολούθηση της τηλεόρασης;

Η φωτογραφία είναι από

http://dimitris-kalatzis.blogspot.com

Ευχαριστώ

Γκραφιτι....

σε ένα τοίχο, σε παράδρομο μιας πλατείας

διάβασα αυτό:

...Στα στράτοπεδα

της κατανάλωσης

αφοπλίζεται η απελπισία σας.....

υγ. η φωτογραφία είναι από

http://dimitris-kalatzis.blogspot.com

Ευχαριστώ

Προς τι το φιλοσοφείν;

Μάταιος είναι ο λόγος του φιλόσοφου

που δεν θεραπεύει

κανένα ανθρώπινο πάθος.

Γιατί,

όπως η ιατρική δεν ωφελεί

παρά μόνο αν θεραπεύει

τις ασθένειες του σώματος ,

έτσι και η φιλοσοφία

δεν προσφέρει τίποτα

παρά μόνο αν διώχνει

τα πάθη της ψυχής.

...Ο Επίκουρος

είναι για όλους

και η διδασκαλία του ανήκει

στους πολλούς και όχι στους λίγους.

Όπως για όλους είναι,

η φιλοσοφία και

η διάρκεια στην καλή διάθεση,

σε όποια ηλικία της ζωής τους

κι αν βρίσκονται.

Γιατί,

ούτε όταν είναι νέος κανείς

πρέπει να διστάζει να φιλοσοφεί,

ούτε όταν γεράσει

να μην έχει διάθεση να φιλοσοφεί.

Για κανέναν δεν είναι νωρίς

ή πολύ αργά ,

ώστε να ασχοληθεί με την υγεία

της ψυχής του .

ΥΓ. Λάθε, βιώσας. Χάρης Λύτας.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από Bilsot1.blogspot.com

Ευχαριστώ .

Τίποτα...

Τίποτα το φοβερό , λοιπόν,

δεν υπάρχει στο να μη ζεις.

Άλλωστε,

όταν πεθάνουμε

θα είμαστε

όπως προτού γεννηθούμε.

Και αφού δεν νοιώθουμε

απολύτως καμία ταραχή

με τη σκέψη ότι κάποτε ,

κατά το παρελθόν,

δεν υπήρχαμε,

γιατί να μας ταράζει

η αντίστοιχη σκέψη

για το μέλλον ,

παραβλέποντας ότι η ζωή

γίνεται γλυκιά

όταν λείπει

ο φόβος του θανάτου;

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ

ΥΓ. Λάθε, βιώσας . Χάρης Λύτας.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από το

nekkoy.blogspot.com. Thank you.

ΓΛΙΤΩΣΑ....

Γλίτωσα από τις βυζαντινές έγνοιες,

τις ομορφιές και τα χρώματα.

Ολοένα, μου φαίνεται γλιτώνω

από τα περιττά βάρη,

ξαναγυρίζω στα απλά στοιχεία:

στο χώμα και τη θάλασσα,

στη μοναξιά και τον αγέρα.

Θυμάστε το Διόνυσο ,

που κίνησε απ τις Ινδίες

με πλούσια μεταξωτά πέπλα ,

με βραχιόλια κι αλυσίδες .

Κι όσο ζύγωνε στην Ελλάδα ,

ντρέπουνταν για τον περιττό

φανταχτερό φόρτο και τον πετούσε .

Ωσότου, φτάνοντας πια

στον κόλπο της Ελευσίνας,

βγήκε κολυμπώντας

στο ελληνικό ακρογιάλι γυμνός.

Να ένα μεγάλο μάθημα.

ΥΓ. Από συνέντευξη του Νίκου Καζαντζάκη στο σπίτι του στην Αίγινα, στα μέσα της δεκαετίας του ΄30 . Αναδημοσιεύτηκε στη Βιβλιοθήκη της εφημερίδας Ελευθεροτυπία στις 31/12/99 .

ΛΑΘΕ, ΒΙΩΣΑΣ. Χάρης Λύτας, απών ανεπιστρεπτί.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από το Bilsot1.blogspot.com .Ευχαριστώ.

ΕΦΥΓΕΣ και εσύ Φ......

d' ou

le voix qui dit

vis

d ' une autre vie

*****************

από που να' ρχεται

η φωνή που λέει

ζήσε

από μια άλλη ζωή

********************

υγ. Σαμουελ Μπεκετ

υγ. Φ.... καλό ταξίδι ...

ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ.......

ΟΗΕ : 925 εκατ. άνθρωποι πεινούν

Tue, 14/09/2010 - 19:31 — Mediasoup

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας FAO, για πρώτη φορά παρουσιάστηκε μείωση στον αριθμό των ανθρώπων παγκοσμίως που υποφέρουν από υποσιτισμό.

Με βάση τα στοιχεία της αρμόδιας υπηρεσίας του ΟΗΕ, 925 εκατ. άτομα υποφέρουν από χρόνια πείνα τη χρονιά που διανύουμε από 1,02 δις που ήταν το 2009 (ο υψηλότερος αριθμός εδώ και τέσσερις δεκαετίες).

Ο Οργανισμός υπογραμίζει ότι ο αριθμός παραμένει "απαράδεκτα υψηλός" και αναφέρει πως οι περισσότεροι υποσιτισμένοι ζουν σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπου αντιστοιχούν στο 16% του πληθυσμού.

Ο στόχος που έθεσαν οι αρμόδιοι των Ηνωμένων Εθνών, είναι να μειωθεί στο μισό, από 20% το 1990-92 στο 10% το 2015, το ποσοστό των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

(Πηγή φωτογραφίας: journals)

ΧΑΙΡΟΜΑΙ .......

.....γιατί λίγο πιο πάνω από τις στέγες των σπιτιών

απλώνεται ο Ουρανός

απέραντος και καταγάλανος....

Ευχαριστώ ...

υγ. η φωτογραφία είναι του DIMITIL apo to blog LOGIKON

ΛΥΠΑΜΑΙ....

........που δεν θα χτυπήσει το κουδούνι

για την έναρξη της σχολικής χρονιάς.......

ΧΑΙΡΟΜΑΙ...

ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ....

ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ, ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ...

για να πω ευχαριστώ στην Βροχούλα

που πρώτη συνάντησα ,

όταν ήμουν στον πάτο του πηγαδιού,

και , παρότι εικονική η βροχή της,

βράχηκα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ

ένοιωσα τις ψιχάλες της

στην καρδιά και στο μυαλό μου,

σηκώθηκα όρθια και άρχισα

να περπατάω με μικρά βήματα

στην αρχή ..και βρήκα ξανά

τον δικό μου δρόμο .....

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΕΣ

ΝΑ ΨΙΧΑΛΙΖΕΙΣ ΠΑΛΙ....

Ευχή...

πέτρα να πιάνεις

και μάλαμα να γίνεται !

Ο Βασιλιάς των Αριθμών...

..Πως αισθάνεστε, κύριε,

τώρα που μπαίνουμε στο 2000 ; τον ρώτησε.

Εγώ δεν δίνω καμιά σημασία

σ΄ αυτές τις συμβατικές αλλαγές.

Για μένα κάθε μέρα είναι

η αρχή ενός καινούριου χρόνου,

η αρχή μιας νέας χιλιετίας.

Ένας Πολίτης ποιητής,

ο Δημήτρης Παπακωνσταντίνου ,

είχε αποκαλέσει σ΄ένα ποίημα του τον χρόνο

** Βασιλιά του Μηδενός**

Αυτό το μηδέν

το πήρε ο άνθρωπος

και το έκοψε φέτες.

Οι αριθμοί είναι κατασκευάσματα

του ανθρώπου

και χωρίς αυτόν

δεν θα υπήρχαν.

Ο άνθρωπος είναι

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ....

ΥΓ. Ο Βασιλιάς των αριθμών. Ρέα Σταθοπούλου.

Φίλε μου, ΒΡΕΧΕΙ.....

Βασίλη, ΒΡΕΧΕΙ, τραγούδα....

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ....

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ...

ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ...

ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ

...6ος αιώνας π.Χ.

Μια νοητή γραμμή ενώνει

τη Δύση με την Ανατολή,

την Ανατολή με τη Δύση

και το κέντρο της είναι το Αιγαίο.

Η ίδια θάλασσα αγκαλιάζει τον κόσμο.

Από το σημείο που θα ξεκινήσεις,

σ΄αυτό θα καταλήξεις.

Είναι ένα από τα μεγάλα μυστικά ,

το οποίο δεν ήθελαν να διαρρεύσει ,

γιατί έρχεται σε σύγκρουση με τη θρησκεία

και τους θεούς.

Όμως το πίστευαν πως η γη είναι σφαίρα ,

το τελειότερο σχήμα που υπάρχει.

Η κίνηση της δημιουργεί

έναν υπέροχο ήχο ,

μέλος της συμπάντειας αρμονίας.

ΥΓ. *Πυθαϊς* Δήμτρα Σοφιανού.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από το ΜΠΑΛΟΣ Blogspot.com.

ΣΥΜΠΑΝΤΕΙΑ ΑΡΜΟΝΙΑ...

.. 6ος αιώνας π.Χ. .....ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ , Δημοφων,

έσπασε αίφνης τη σιωπή του ο ξένος,

δεν είναι θνητοί,

που τους μεταμόρφωσε ο Δίας σε φωτιές.

Όμορφες οι ιστορίες τους, αλλά παραμύθια.

Στην πραγματικότητα

είναι σφαίρες που κινούνται

γύρω από τη σφαίρα της γης και

παράγουν μια εξαίσια αρμονία.

Να ο Κυνόσουρας !

Μένει πάντα ακίνητος στο βορρά.

Σε αυτό το κομμάτι του ουρανού

που βλέπεις τον Κυνόσουρα να λάμπει,

τα άστρα ούτε δύουν ούτε ανατέλλουν.

Φαίνονται ακίνητα.

Να η Αρκτος !

Στο σπίτι του σοφού Θαλή στη Μίλητο

έμαθα τα αληθινά για τα άστρα...

Ομως ο ουρανός και τα άστρα

είναι μέρος του κόσμου

που υπακούει στη μεγάλη δύναμη.

Κοιτάζοντας τα,

νιώθεις την παρουσία της.

Θέλει η σκέψη να κάνει τολμηρά άλματα,

για να συλλάβει την ουσία του κόσμου.

Κόσμος δεν είναι το κόσμημα,

αυτό που ομορφαίνει τη γυναίκα όταν το φοράει.

Όλα γύρω μας είναι κόσμος.

Η γη και ο έναστρος ουρανός.

Οι άνθρωποι , τα ζώα, τα φυτά.

Όλα έχουν ψυχή,

και τα αντιληπτά και τα μη αντιληπτά.

Ζούμε μέσα σ΄έναν κόσμο ασύλληπτο

στην ωραιότητα και στο μέγεθος.

......Κοίταξε ψηλά Δημοφών.

Φύγε από τη γη.

Δάμασε την υπέρβαση.

Άνοιξε διάπλατα την ψυχή σου

και άφησε την ομορφιά

να εισχωρήσει στα κύτταρά της.

Προετοιμάσου..

ακούς;; ρώτησε.

Διώξε το μουρμούρισμα της θάλασσας

και τους ψιθύρους του ανέμου.

Άκου τη θεσπέσια μελωδία.

Αυτή, η μελωδία,

που δεν την συλλαμβάνει

το αυτί του μη ασκημένου ανθρώπου,

είναι η τελειότερη. ...

κοίταξε τ΄αστέρια και θ΄ακούσεις,

άφησε την ψυχή σου ανοιχτή.

Είναι τεράστιες σφαίρες κι ας φαίνονται

μικρές σπιθίτσες.

Κινούνται κι ας φαίνονται ακίνητες.

Ολα κινούνται στον κόσμο και παράγουν

ήχους αρμονικούς και μυστήριους.

Θεϊκή μουσική φτάνει ως εδώ, στη γη.

Μελωδία της κάθαρσης,

που μόνο η φύση και η μεγάλη δύναμη

μπορούν να γεννήσουν.

Άφησε την ψυχή σου ελεύθερη ,

να παρασυρθεί στην αρμονική δίνη

του σύμπαντος.

Στη χοάνη του αιώνια θα υπάρχουμε.

......... εκείνος μπορούσε.

Άκουγε τη συμπάντεια αρμονία.

για μένα ήταν πολύ νωρίς ακόμη-

δεν είχα εξασκηθεί σε τέτοιους

συλλογισμούς και υπερβάσεις.

.... Άκου, Δημοφών,

τον βαρύ ήχο της γης.

Άκου πως οι απλανείς αστέρες

συνταιριάζουν μελωδία.

Άκου ! !

Όλοι μετέχουν σε αυτή τη χορωδία,

ο Κρόνος, ο Δίας, ο Αρης, η Αφροδίτη, ο Ερμής.

Γη και αιθέρας, ο κόσμος,

ζουν μέσα σ΄ένα αέναο τραγούδι.

Αν μάθεις ν΄ακούς τους ήχους του κόσμου,

θα νιώσεις την ύπαρξη της μεγάλης δύναμης.

Θα αντιληφθείς τη θεϊκή υπόσταση των πραγμάτων.

Μια μέρα σταμάτησα έξω από ένα σιδηρουργείο

και άκουγα τις σφυριές του σιδερά πάνω στο αμόνι.

Θα το πιστέψεις ; ; ;

Μέσα στον ήχο του σφυριού

αναγνώρισα τις αρμονίες,

ίδιες με αυτές των άστρων.

Ο ξένος, χωρίς να χαμηλώσει

το βλέμμα του απ΄τον ουρανό,

άρχισε να σιγοτραγουδάει έναν γλυκό σκοπό.

Μετέτρεπε σε ρητό τον κοσμικό ήχο.

* Πυθαϊς * Δήμητρα Σοφιανού

2010...

....τι άλλο είναι λοιπόν η παντοδυναμία

απ΄ την απέραντη τούτη δίψα.

Νάσαι τόσο πρόσκαιρος, και

να κάνεις όνειρα τόσο αιώνια !!!

Τάσος Λειβαδίτης

ΕΣΕΙΣ......

ΕΙΣΤΕ Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΑΣ ,

Η ΖΩΗ ΣΑΣ, ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ .

ΕΙΣΤΕ Ο,ΤΙ ΔΙΑΛΕΞΕΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ .

ΕΙΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ,

ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.

υστερόγραφο : εις υγείαν, λοιπόν

κάθε μέρα είναι

η καλλίτερη μας μέρα.

Τάσος Λειβαδίτης.

υγ. για την παρέα των παιδιών στο νησί.

NΤΡΕΠΟΜΑΙ......

XΩΡΙΣ.............ΛΟΓΙΑ ! ! !

ΒΗΜΑ ΠΕΜΠΤΟ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ...

Σεπτέμβριος του πρώτου αποχωρισμού

Σεπτέμβριος με τα πρώτα τρελά χτυποκάρδια των θρανίων,

Σεπτέμβριος της φρέσκιας μυρωδιάς της κασετίνας,

Σεπτέμβριος του ατσαλάκωτου βιβλίου,

Σεπτέμβριος του παραδεισένιου χαμόγελου της επιστροφής,

Σεπτέμβριος των νέων αποφάσεων,

Σεπτέμβριος του φόβου για το άγνωστο,

Σεπτέμβριος του μετανιωμένου ξεδόματος,

Σεπτέμβριος της μελαγχολίας των φύλλων,

Σεπτέμβριος του έτοιμου χώματος,

Σεπτέμβριος των τρυφερών αναμνήσεων,

Σεπτέμβριος της υπενθύμισης της κυκλικής πορείας,

Σεπτέμβριος της παραλυσίας για τις απώλειες,

Σεπτέμβριος της ελπίδας,

Σεπτέμβριος των τελευταίων σπαραγμάτων του ήλιου,

Σεπτέμβριος του νέου αγκομαχητού των πόλεων ,

Σεπτέμβριος στη χοάνη των δυο χαμένων εποχών,

Σεπτέμβριος του αέρα που ευωδιάζει επιστροφή,

Σεπτέμβριος της επούλωσης των τραυμάτων της πλάσης,

Σεπτέμβριος του γεφυρώματος των ξηραμένων ρωγμών,

Σεπτέμβριος του χυμού των στερημένων καρπών,

Σεπτέμβριος της δωρεάς της ελιάς,

Σεπτέμβριος των υλικών της σπονδής,

Σεπτέμβριος του δοσίματος κι ας έρχεται ο μεγάλος ύπνος.

ΥΓ. δεν είσαι μόνος.

Ποτέ δε θα είσαι μόνος.

Γιατί απο τη ζωή δεν χωρίζουμε ποτέ.

Κι όλες αυτές οι περασμένες καλές και ευγενικές υπάρξεις,

πιασμένες χέρι χέρι,

πιο ζωντανές κι απ όταν ζούσαν ,

σε παρατηρούν.

Δεν βοηθάν τα πήλινα μάτια μας να το αντιληφθούμε ...

ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ . Τα μυστικά του καιρού.

Πίσω από τις σελίδες ενός κρυμμένου ημερολογίου.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010...

ΥΓ. 1. Ο ζυγός μου είναι καλός

και το φορτίο μου ελαφρύ....

ΥΓ. 2. Παιδί μου ,

ουκ εν τω πολλω το ευ......

ΥΓ. 3. Να είσαι καλά

και να κάνεις πάντα το καλό...

Αύγουστος...

Ο Αύγουστος στα νοσοκομεία

δεν είναι ο μήνας που ξέρετε

δεν είναι έκλυση αισθήσεων

και τ΄άλλα δροσερά περάσματα της ψυχής.

Δεν είναι το λινό άσπρο τραπεζομάντηλο

με τα πρωινά κομμένα σύκα στο τραπέζι.

Ο Αύγουστος στα νοσοκομεία

κολλά λάσπη στο στήθος σου

και δεν τον απαλύνουν ηρεμιστικά και παυσίπονα.

Ο Αύγουστος στα νοσοκομεία,

πως να το πω ;;;

σκοτώνει....

υγ. Εν μέσω αλαλαζόντων. Γ.Στογιαννιδης

υγ. η φωτογραφία είναι απο το Blog

Φωτογραφίες Δια Χειρός. Ευχαριστώ.

Το άλλοθι...

Συνήθως τα πρωινά ασχολούμαι με τα ποητικά μου

ή μη έχοντας τίποτε άλλο να κάνω

αφαιρούμαι

κοιτάζοντας τα πουλιά της τραπεζαρίας.

Διόλου δεν περνά απ΄ το νου μου

ότι τούτη την ώρα

κάτι κακό μπορεί να συμβαίνει στον κόσμο

επειδή κανένα ύποπτο ήχο δεν άκουσα.

Με τούτα και με άλλα

προετοιμάζω το εύθραυστο άλλοθί μου....

υγ.1. Γ.Ξ.Στογιαννιδης .

υγ. 2. η φωτογραφία είναι από το Βlog

Φωτογραφίες δια Χειρος. Ευχαριστώ.

Εξω απ΄την πόρτα...

Στέκεται διστακτικός

έξω απ΄ την πόρτα.

Είναι τώρα καιρός που βασανίζεται

αν πρέπει ή όχι να μπει.

Τα βήματα του αλλού τον πηγαίνουν

εκεί που είναι εκεί που πήγαν οι άλλοι,

κι η μοναξιά

- ένα αποκαϊδι

που δε μοσχοβολάει πια- .

......................................

υγ.1. Γ.Ξ. Στογιαννίδης.

υγ. 2. η φωτογραφία είναι του φωτογράφου της διπλανής πόρτας. Ευχαριστώ.

ΥΓ. Προσπάθησε πιο πολύ......

Ακούγοντας....

Τη νύχτα μπαινόβγαιναν τα τρωκτικά.

Φάγαν τ΄αυτιά του τα όνειρά του,

δεν άντεξε. Πήρε ένα βάλιουμ

κι έκλεισε τα μάτια.

Τότε ένα ένα τα τρωκτικά

τρυπώναν στο πάτωμα

ενώ απ΄ την πόρτα οι παλιοί πιστωτές του

ορμήσαν απαιτητικοί.

Ακούγοντας

το λαίμαργο ηδονιστικό τραγάνισμα των τρωκτικών

ξανάπεσε βαρύς να κοιμηθεί.

Γ.Ξ. Στογιαννίδης. Εν μέσω αλαλαζόντων.

H ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ....

.......Η Ζωή είναι ένας Παράδεισος,

για όσους αγαπούν πολλά πράγματα με πάθος....

τους ανθρώπους, το φαγητό, τα λουλούδια,

τη μουσική, το χορό, τα βιβλία,

την Τέχνη, τις αναμνήσεις, την ποίηση,

την οικογένεια, τη μάθηση....

Ένας κατάλογος ατελείωτος.

Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε

για τον παράδεισο στο μακρινό μέλλον.

ΟΣΟ πιο παθιασμένα

αγαπούμε πολλά πράγματα,

τόσο πιο εφικτό γίνεται

να ζήσουμε στον προσωπικό μας Παράδεισο ΤΩΡΑ !!!

υγ. Λεο Μπουσκαλια , λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο.

υγ. η φωτογραφία είναι από το alittleloveliness.blog

ΔΕΝ......ΟΜΩΣ

ΔΕΝ γνωρίζω τη γαλλική γλώσσα.

ΔΕΝ έκανα διακοπές.

ΔΕΝ κολύμπησα στη θάλασσα ή σε ποτάμι, ή σε λίμνη ή σε πισίνα

ΔΕΝ διέκοψα το Χειμώνα μου ,

σε καμιά παραλία δεν απόλαυσα την δύση του ήλιου...

ΟΜΩΣ.....

μια μέρα εντελώς ξαφνικά

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΗΡΘΕ ΣΕ ΜΕΝΑ ,

κατέκλυσε δροσερά και ευχάριστα,

την καρδιά και το μυαλό μου,

μου χάρισε το Καλοκαίρι,

μια καλή νεράιδα με το όνομα a-prosar,

που με μαγικό ραβδί , τις λέξεις της :

** και έτσι απλά, το καλοκαίρι απέκτησε τον ήχο του**

μου χάρισε το καλοκαίρι , μέσα στη βαρυχειμωνιά μου...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!!!

..ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ *ΚΑΤΙ* ..

... Στο Εφετείο... πρωί.....Αύγουστος...

στα γραφεία κλιματιστικά...δροσερά γραφεία....

δροσιά παντού......

ακόμη και στους διαδρόμους,

γραφεία φωτεινά...

με παράθυρα...

άνετα...... ήσυχα

λόγω Αυγούστου

μπαίνεις.....

υπάλληλοι...ησυχία...μόνοι...

αδιάφοροι....καπνίζουν...

σε κοιτάνε......

λες καλημέρα..

βαριούνται να σου ανταποδώσουν..

την καλημέρα...

μόνο σε κοιτάνε.....

το βλέμμα τους είναι αυτό που σου λέει:

κλέβεις τον αέρα που αναπνέουμε...

το αντιπαρέρχεσαι.... πρέπει να

κάνεις τη δουλειά σου....

αδιαφορούν...

ολοφάνερο ότι δεν έχουν καμιά διάθεση

να εξυπηρετήσουν...

ΟΧΙ να εξυπηρετήσουν,

να κάνουν την δουλειά τους,

αυτή για την οποία πληρώνονται ..

σίγουρα δεν πληρώνονται 20 σεντς την ώρα

όπως πληρωνόταν ο Γιαν Λι ....

εκεί μακριά στο κινέζικο εργοστάσιο...

....αυτοί είναι γραμματείς του εφετείου..

δεν είναι εργαζόμενοι γνωστοί ως αριθμοί..

αυτοί περπατάνε σε δροσερούς διαδρόμους

και *εργάζονται* σε δροσερά γραφεία..

είναι Αύγουστος.....

...... τι θέλεις και ήρθες σήμερα;;;;;;

σε ρωτάνε.... χωρίς ντροπή.....

..................... για απλά αντίγραφα ενός φακέλου!!

σημαντικά για την υπόθεση υπόδικου,

...είναι η υποχρέωση τους να με εξυπηρετήσουν..

γραμματείς δικαστηρίων= γραμματειακή υποστήριξη

των λειτουργών και των υπηρετών της δικαιοσύνης...

.................................................

Τα αιώνια διλήμματα.

Έρχονται και ξανάρχονται.

Ελευθερία ή Θάνατος;

ΕΡΓΑΣΙΑ ή ΤΕΜΠΕΛΙΑ;

Αξιοπρέπεια ή λεφτά;

Ήθος ή αίσχη;

*Λένος Χρηστίδης. *

...................................................

Αύγουστος, οι πολλοί λείπουν..

σε άδειες... σχεδόν κανείς δεν

τους ενοχλεί ζητώντας φακέλλους

.... επείγουσα περίπτωση...

χρειάζεται να πάρεις αντίγραφα...

πας......

τους......ενοχλείς....

έλα στο τέλος του μηνός,

σου λένε.....

για δυο απλές κινήσεις ....

Ανοίγει το φάκελλο , σου δίνει τα έγγραφα

--φεύγεις- φωτοτυπείς- έρχεσαι-

Παίρνει τα έγγραφα, κλείνει το φάκελλο.

ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ.

.... σου μιλάνε απότομα....

τι ήθελες να έρθεις σήμερα;;;;;;

.........................................................

ΕΡΓΑΣΙΑ: κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα

που ασκείται με στόχο,

την δημιουργία ενός χρήσιμου

αποτελέσματος...

.........................................................

ΥΓ 1. Έφυγα άπρακτη και,

ακόμη αναρωτιέμαι

ΑΝ ΘΑ ήταν χρήσιμη

για αυτούς τους υπαλλήλους

μια μετάθεση σε εκείνο το εργοστάσιο

που δούλευε ο Γιαν Λι , βιδώνοντας βίδες

τα περισσότερα από τα 27 χρόνια της ζωής του

πολλές ώρες και καθημερινά

για 20 σεντς την ώρα ..

μέχρι το πρώτο δευτερόλεπτο

του θανάτου του

από υπερκόπωση ,

μόλις τελείωσε τη βάρδια του...

χαζή απορία;;; ίσως δεν τρέχει

το ΙΔΙΟ αίμα στις φλέβες

των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο..

ΙΣΩΣ κάποιοι να είναι άνθρωποι

...ποιοι άραγε;;;

και κάποιοι να είναι *κάτι χωμάτινο*

...ποιοι άραγε;;;

ΥΓ 2. ...με την εργασία ο άνθρωπος

διαφοροποιήθηκε από τα ζώα και

δημιούργησε Πολιτισμό...

OTAN ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ *ΚΑΤΙ* ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ *ΤΙΠΟΤΑ*...

ΑΠΛΩΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ.....

Σωστε τα ζώα από τα κτήνη!

Πόσος πόνος, φρίκη και αγωνία...

χωρά στις αποσκευές ενός λεωφορείου των ΚΤΕΛ; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει ακριβώς

(εκτός από κάποιες δύστυχες ψυχές),

σχεδόν όλοι όμως μπορούν να υποπτευτούν...

Εκτός από κάποιους οδηγούς!

Η καταγγελία που έφτασε στο «ΕΨΙΛΟΝ» από αναγνώστη της στήλης σοκάρει!

Την Τρίτη 1 Ιουνίου ο Γιάννης Μουρτίκας πήγε στο ΚΤΕΛ του Κηφισού για να ταξιδέψει για το Αίγιο μαζί με το σκύλο του Μπούμπη.

Ένας αρσενικός γλυκύτατος σκυλάκος, φάτσας και όχι ράτσας.

Για την ακρίβεια, μια υπέροχη διασταύρωση αρσενικού μπασέ (στο σώμα) με μουσουδίτσα λαμπραντόρ και μπεζ τρίχωμα.

Τον είχε υιοθετήσει από τη δική μας φάρμα και είχαν περάσει σχεδόν έξι μήνες κοινής ζωής.

Λίγο πριν από τις 3.30 το απόγευμα ο κ. Μουρτίκας αντιμετώπισε την πρώτη δυσάρεστη έκπληξη.

«Στις αποσκευές κατευθείαν» του είπε ο οδηγός, αναφερόμενος στον Μπούμπη.

Και ας μην είχε ρωτήσει αν είχε πρόβλημα κάποιος από τους επιβάτες.

Ο κ. Μουρτίκας αντέδρασε, αλλά ο οδηγός ήταν αμετάπιστος.

Εγκλωβισμένος στις αποσκευές, σε έναν χώρο με απίστευτο θόρυβο, σκοτάδι και λιγοστό αέρα, ο Μπούμπης έκλαιγε ασταμάτητα μέχρι τον Ισθμό, όπου και έγινε στάση.

Αλλά ακόμη και εκεί ο οδηγός αρνήθηκε να του ανοίξει για να του δώσει όπως ζήτησε ο Γιάννης Μουρτίκας

λίγο νερό.

Οταν φτάσανε στο Αίγιο,

ο Μπούμπης ήταν νεκρός!

Αλλά και αυτό γιʼ αυτούς τους κυρίους που θέλουν να λέγονται «άνθρωποι» ήταν φυσιολογικό.

«Δεν μου ζήτησαν ούτε συγγνώμη και αρνούνται ακόμη και σήμερα να μου ανακοινώσουν το όνομα του οδηγού»

επισημαίνει ο Γ. Μουρτίκας.

«Και, όπως έμαθα, το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί δυο βδομάδες πριν σε μια κοπέλα που ταξίδεψε από τα Μέγαρα στην Πάτρα» συμπληρώνει.

Και επειδή οι διακοπές έχουν ξεκινήσει και τουλάχιστον όσοι σέβονται τη ζωή και τα ζώα δεν μπορούν να αφήσουν αυτό το έγκλημα να συνεχιστεί (και, μάλιστα, να μένει ατιμώρητο) προσέξτε!

Μην αφήσετε κανέναν να κάνει κακό στους πιστούς μας φίλους.

ΥΓ. ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ- ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΥΓ. Ο ΟΔΗΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ,

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΧΩΜΑΤΙΝΟ *ΚΑΤΙ*

ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ * ΤΙΠΟΤΑ*

ΕΝΩ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ κύριος ΑΝΘΡΩΠΟΣ....

ΙΣΩΣ ΤΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΖΩΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.....

Η ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΚΙΝΑΣ......

ΙΣΩΣ τοτε ισως υπήρχε κάποια πιθανότητα

για αυτον τον οδηγό να γίνει από *τίποτα* ...

κάτι...ισως...